Portretizim i rremë i Iranit si viktimë e pafajshme dhe paralelizëm i rremë me luftën në Ukrainë

Një postim në Facebook akuzon për standarde të dyfishta, sepse disa simpatizojnë Zelenskyn dhe rezistencën e tij kundër Rusisë, dhe jo Iranin dhe rezistencën e tij kundër SHBA-së dhe Izraelit, por kjo paralele është e gabuar – ndryshe nga Ukraina, Irani nuk është një viktimë e pafajshme e agresionit. Ai sponsorizon terroristët (Hezbollahun, Hamasin, Huthitët), përhap urrejtje ndaj SHBA-së, Izraelit dhe sunitëve, ndihmon agresionin rus kundër Ukrainës dhe shtyp madje edhe vetë iranianët, dhe dyshohet se zhvillon armë bërthamore

 

Po shqyrtojmë një postim në rrjetin social Facebook, i cili thotë:

A i shprehët ngushëllime Iranit për humbjet, apo Irani, sipas parimeve të politikës suaj strategjike, nuk është një shtet sovran?

Duhet ta dëgjoni fjalimin e Milanoviç-it dhe të paktën të përpiqeni të mësoni diçka. Kroacia është gjithashtu anëtare e NATO-s dhe e BE-së, por nuk ka një sjellje të tillë vasale. Por pse jemi të befasuar, për ju Zelensky është gjithashtu një hero.

/ E kopjova komentin që lashë nën postimin e Mickoskit./

Më vjen turp që Maqedonia është në anën e gabuar të historisë. Në anën e një agresori i cili, në emër të “sigurisë së saj kombëtare”, interesave ekonomike dhe politikës kauboj, shkatërron dhe asgjëson shtete të tjera sovrane.

Deklarata dënon ata që simpatizojnë Volodymyr Zelensky-n dhe rezistencën e tij ndaj Rusisë, por jo Iranin dhe rezistencën e tij ndaj Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit, për standarde të dyfishta. Këtu ngre pyetjen: a nuk është Irani një shtet sovran që ka të drejtë të mbrohet dhe a nuk është një viktimë e agresionit që meriton simpati?

Megjithatë, rastet e Ukrainës dhe Iranit janë krejtësisht të ndryshme dhe kjo paralele është e gabuar, dhe Irani nuk mund të përshkruhet saktësisht si një viktimë e pafajshme e agresionit.

Islamistët e kanë udhëhequr Iranin që nga viti 1979 dhe vetë kanë ndjekur politika agresive që nga fillimi. Më 4 nëntor të atij viti, ata madje pushtuan me forcë ambasadën amerikane në Teheran, pas së cilës mbajtën peng stafin e saj për 444 ditë.

Që atëherë Irani ka sponsorizuar terroristë si Hezbollahu në Liban, Hamasi dhe Xhihadi Islamik Palestinez në Gaza dhe Ansar Allah (Houthit) në Jemen, dhe objektivat e tyre kryesore janë “Satani i Madh” Amerika dhe “Satani i Vogël” Izraeli – siç e quan regjimi iranian. E quan Izraelin një “kancer” në hartën e botës dhe mbështet hapur zhdukjen e tij.

Për të mos u gabuar, Irani nuk po i kërkon Izraelit të reformohet ose të korrigjojë veten, ai thjesht dëshiron ta shkatërrojë atë. Sipas Iranit, Izraeli do të zhduket deri në vitin 2040, dhe madje ka një orë në qendër të Teheranit që numëron datën. Dhe kur më 7 tetor 2023, Hamasi filloi masakrat dhe rrëmbimet e civilëve izraelitë, parlamenti iranian e festoi atë me një duartrokitje në këmbë. Regjimi iranian nuk ofron pothuajse asgjë tjetër përveç terrorit, kështu që është e paqartë se çfarë simpatie kërkon postimi që po shqyrtojmë për të.

Irani gjithashtu nxit konfliktin midis myslimanëve, duke ndërhyrë në lluftëra të ndryshme si në Liban, Irak dhe Siri, ku favorizon shiitët mbi sunitët (me përjashtime të caktuara).

Për shkak të afërsisë fetare midis shiitëve dhe alavitëve, Irani mbështeti familjen Assad, e cila sundoi brutalisht Sirinë për dekada dhe shtypi shumicën sunite në atë vend. Kjo çoi në një luftë, në të cilën ekstremistët sunitë të Shtetit Islamik u dalluan në veçanti, krahasuar me të cilën regjimi i Asadit dhe Irani dukeshin si një opsion shumë më i mirë, por as ata nuk ishin engjëj.

Iranianët më pas bënë hapur deklarata ekspansioniste se Siria ishte provinca e tyre, megjithëse ato nuk nënkuptonin një aneksim të mirëfilltë të territorit, por më tepër ndikim politik.

Ata gjithashtu kanë një ndikim kaq të dëmshëm në Liban përmes aleatit të tyre Hezbollahut, i cili u formua me ndihmën e Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike të Iranit. Hezbollahu vepron si një “shtet brenda një shteti” në Liban, veçanërisht në jug të tij, dhe kështu Irani destabilizon Libanin dhe praktikisht e çmonton atë si shtet. Hezbollahu mori pjesë në Luftën Civile atje (1975–1990) dhe në një moment mbështeti pushtimin sirian të Libanit (1976–2005).

Irani gjithashtu terrorizon qytetarët e vet, të cilët kanë protestuar vazhdimisht masivisht. Ai shkel brutalisht të drejtat e njeriut, veçanërisht ato të grave, dhe është i njohur për ekzekutimet, censurën dhe patrullat e policisë së Sharias. Ironikisht, autorja e postimit që po shqyrtojmë tani është një grua, por ajo nuk tregon interes për problemet e grave iraniane.

Irani po ndihmon agresionin e Rusisë kundër Ukrainës me dronë Shahed 131 dhe 136, të cilët prodhohen me licencë në Rusi nën emrat Geranj 1 dhe 2. Irani e ka furnizuar atë gjithashtu me dronë Mohajer 6, raketa Fateh 360, si dhe instruktorë ushtarakë për këto armë, si dhe artileri dhe municione të tjera.

Rusia madje ka kryer një aneksim të paligjshëm të territoreve ukrainase, por as amerikanët dhe as izraelitët nuk kanë deklaruar se po planifikojnë një gjë të tillë në Iran, gjë që është një argument se nuk ka paralele midis luftës në Iran dhe asaj në Ukrainë. Integriteti territorial i Iranit nuk është në rrezik këtu, vetëm regjimi i tij aktual.

Njoftimi përmend shpërbërjen e shteteve, ndoshta duke iu referuar separatistëve në Kurdistan, Baloçistan dhe rajone të tjera në Iran që Shtetet e Bashkuara dhe Izraeli mund t’i përdorin si aleatë. Ide të tilla ekzistojnë, por Benjamin Netanyahu u ka bërë thirrje të gjithë banorëve të tij të luftojnë për një Iran demokratik, duke përmendur të gjitha grupet e tij etnike, gjë që është një thirrje për unitet, jo për separatizëm. Nëse ky qëndrim do të ndryshojë në të ardhmen, askush nuk e di.

Para se të fillonte konflikti aktual, Agjencia Ndërkombëtare e Energjisë Atomike njoftoi se nuk kishte më asnjë informacion mbi programin bërthamor të Iranit, i cili supozohet se është vetëm për qëllime paqësore. Ndërsa nuk ka prova të qarta se Irani tashmë zotëron armë bërthamore, ka frikë se po abuzon me atë program dhe se është shumë i avancuar në përpjekjet e tij për të krijuar armë të tilla. Por edhe nëse ky është një mit, regjimi iranian sigurisht që ka shumë mëkate dhe “skelete në dollap” – siç do ta thoshin disa.

Në fund, nxjerrim përfundimin e mëposhtëm. Është e pamohueshme që Irani është një shtet sovran, i cili është sulmuar nga SHBA-të dhe Izraeli, por njoftimi tenton të shpërfillë sfondin e atij sulmi dhe një numër faktesh të rëndësishme dhe të pakëndshme rreth regjimit iranian, kështu që vlerësojmë se njoftimi vuan nga pasaktësi, ose më saktë nga mungesa e kontekstit. 

 

 

Të gjitha komentet dhe vërejtjet në lidhje me këtë dhe artikujt e tjerë të Vërtetmatës-it, kërkesat për korrigjime dhe sqarime, si dhe sugjerimet për verifikimin e deklaratave të politikanëve dhe premtimeve të partive politike, mund t’i dorëzoni përmes këtij formulari