Kundërspin: Propozimi i Filipçes mund të jetë një hile, por ngre pyetjen se çfarë bëjmë me BE-në

Edhe pse propozimi i Filipçes për një dokument parlamentar – një rezolutë – mund të interpretohet si një hile, ai hap edhe një perspektivë tjetër. Gjegjësisht, megjithëse pas kësaj mund të fshihet një motiv i opozitës për ta hapur këtë temë të madhe në periudhën parazgjedhore me qëllim që të luajë në atë kartë në fushatën për zgjedhjet lokale, duke pranuar edhe vetëm të diskutojë propozimin, çështja e së ardhmes së integrimit evropian do të hapet përsëri publikisht dhe me zë të lartë.

Shkruar nga: Teofil Blazevski

Kryeministri Hristijan Mickoski, në përgjigje të pyetjes së një gazetari në lidhje me propozimin e liderit të opozitës Venko Filipçe, dha një përgjigje në të cilën pjesë e tij mund të njihet si spin:

Spin: …“Do t’u kujtoj atyre se ata vetë kishin një deklaratë të tillë në Parlament, për të mos pranuar ultimatumet nga Sofja. Ata, për fat të keq, pranuan gjithçka… Ajo që qytetarët dhe Maqedonia kanë nevojë, është një politikë e qartë, një vizion i qartë, një luftë, një luftë me argumente, duke fituar miq, duke shpjeguar argumentet tona. Ju e dini qëndrimin tonë si qeveri, nuk kam nevojë ta përsëris, kështu që kjo lloj dinakëria do të thotë “”do ta lëmë në të kaluarën e mposhtur”,…”

[Burimi: TV Sitel/YouTube – H. Mickoski/deklaratë – datë, 01.09.2025]

Kundërspin: Vlerësimi i Kryeministrit Hristijan Mickoski se propozimi i Filipçes për një dokument parlamentar – rezolutë, në të cilën partitë do të nxirrnin në pah vijat e kuqe të vendit në negociatat me BE-në është një “lloj dinakërie”, të cilën “do ta lëmë në të kaluarën e mposhtur”, është një shtrembërim i së vërtetës, pra spin.

Shtrembimi i së vërtetës është në kualifikimin dhe në sqarimin e asaj që i duhet Maqedonisë së Veriut në lidhje me integrimin evropian, që është, siç thotë Kryeministri, “një politikë e qartë, një vizion i qartë, një luftë, një luftë me argumente, duke fituar miq, duke shpjeguar argumentet tona”, në krahasim me një debat në Parlament për një dokument në të cilin do të nxirren në pah vijat e kuqe të vendit.

Është e vërtetë që propozimi i Filipçes i dhënë një ditë para kësaj deklarate ( rreth minutës së 16 të intervistës), mund të quhet dhe vlerësohet si “kokëfortësi”, por një debat mbi të, në fakt do të çojë në një hapje publike dhe me zë të lartë të çështjes së së ardhmes së integrimit evropian të vendit.

Fakti është se partia në pushtet VMRO-DPMNE, si para se të vinte në pushtet ashtu edhe pasi u bë pjesë e degës ekzekutive, u përpoq të zbatonte një pjesë të asaj që ishte premtuar në programin e saj zgjedhor, pra një qasje të ndryshme ndaj integrimit evropian. Së pari, përmes përpjekjeve për të ndryshuar kornizën negociuese me BE-në, por kjo nuk pati sukses. Është gjithashtu fakt se qeveria e VMRO-DPMNE-së u përpoq të bënte një përparim në fund të vitit 2024 dhe të fillonte negociatat përmes propozimit të saj për pranimin e ndryshimeve kushtetuese me efekt të vonuar, pra hyrjen në fuqi të futjes së bullgarëve në Kushtetutë në ditën e pranimit të vendit në BE. Por edhe ky propozim dështoi.

Pasi kjo u bë e qartë, Kryeministri u përpoq të bënte një përparim edhe dy ose tre herë me propozime të ndryshme (njëri prej të cilëve u përfshi edhe në përpjekjen që përfundoi pa sukses, pra votimin për raportin për Maqedoninë e Veriut në Parlamentin Evropian ku u fshinë formulimet mbi identitetin dhe gjuhën), por gjithçka nuk pati sukses dhe përfundoi ose në refuzimin e çdo propozimi nga Sofja dhe në rikujtimet e vazhdueshme nga Komisioni Evropian (Marta Kos në fund të gushtit) se integrimi evropian do të vazhdonte pasi vendi të përmbushte detyrimet nga viti 2022, pra së pari do të ndryshonte Kushtetutën.

Praktikisht, mund të thuhet se në një farë mënyre vendi po ngec në aspektin e integrimit evropian. Këtu Filipçe ka të drejtë kur thotë se vendet në rajon po përparojnë, duke treguar Malin e Zi dhe Shqipërinë, dhe se ne po ngecim.

Prandaj, megjithëse propozimi i Filipçees mund të interpretohet si një hile, ai hap edhe një perspektivë tjetër. Domethënë, megjithëse pas kësaj mund të fshihet një motiv i opozitës në periudhën parazgjedhore për ta hapur këtë temë të madhe me qëllim që ta shfrytëzojë atë kartë në fushatën për zgjedhjet lokale. Megjithatë, duke pranuar qoftë edhe vetëm diskutimin e propozimit, do të arrihet të hapet përsëri publikisht dhe me zë të lartë çështja e së ardhmes së integrimit evropian. Dhe a është e mundur që partitë të ndërtojnë një vizion të qartë dhe një qëndrim të përbashkët se çfarë duhet të bëjnë më pas në lidhje me BE-në?

 

A do të negociojmë me Bashkimin Evropian dhe çfarë ndodh nëse nuk negociojmë? A ka apo duhet të ketë një plan B dhe a duhet t’u paraqitet qartë qytetarëve që të votojnë për të (pyetja e referendumit)? Përsëritja e thjeshtë se ne mbetemi të përkushtuar ndaj integrimit evropian dhe numërimi i detyrimeve të përmbushura nga Plani i Rritjes së Ballkanit Perëndimor nuk është një përgjigje e përshtatshme dhe nuk jep rezultatet e dëshiruara.

Prandaj, refuzimi i propozimit me argumentin se është një lloj dinakërie që qytetarët nuk kanë nevojë, sepse LSDM dhe BDI tashmë kishin deklarata të tilla dhe i shkelën ato, dhe se në vend të kësaj na duhej një politikë e qartë, një vizion i qartë, një luftë me argumente, etj., është spin. Çështja e integrimit evropian të vendit është bllokuar dhe është e nevojshme të zhbllokohet, dhe kjo mund të arrihet më me sukses përmes debatit dhe dialogut midis partive dhe në Parlament, sesa pa të. Edhe me ato parti që qeveria sot i akuzon se kanë marrë një vendim të nxituar dhe se për shkak të kësaj vendi është në bllokadë.

 

Të gjitha komentet dhe vërejtjet në lidhje me këtë dhe artikujt e tjerë të Vërtetmatës-it, kërkesat për korrigjime dhe sqarime, si dhe sugjerimet për verifikimin e deklaratave të politikanëve dhe premtimeve të partive politike, mund t’i dorëzoni përmes këtij formulari