Jo, Mbretëria e Bashkuar nuk po “eksporton” përdhunim në Maqedoninë e Veriut
Vetë pretendimi se elitat politike perëndimore kishin një plan për të eksportuar një problem në vendet e treta duke theksuar se do të ndodhte “këtu” është një teori konspiracioni. Deklarata në njoftim se “në Britaninë e Madhe ka një përdhunim çdo orë” nuk është e saktë, sepse teksti i BBC-së i referohet ekskluzivisht dhe vetëm Londrës dhe për vitin 2023.
Po shqyrtojmë një postim në rrjetin social Facebook që thotë:
Në Britaninë e Madhe kemi përdhunim çdo orë. Plani i shoqërive të çmendura elitiste perëndimore për t’u përzier dhe për të krijuar një shoqëri individësh të fshirë nga identiteti kulturor dhe kombëtar ka dështuar. Një nga mjetet kryesore të këtyre elitave është eksportimi i problemeve në vendet e tyre në vendet e treta. Vendi ynë është vendi i tretë dhe do të ketë përpjekje, kryesisht nga Britania e Madhe, për të eksportuar problemin e tyre te ne. Duke e njohur dhe duke u përballur vazhdimisht me vetëdijen kolektive maqedonase, jam i shqetësuar se plani britanik do të ketë sukses dhe problemi do të eksportohet te ne maqedonasit, hmm, ose duhet të them qytetarët e Maqedonisë së Veriut, në mënyrë që të mos pengohet rruga e Veriores drejt BE-së dhe të përhapet ndikimi rus.
Si pjesë e postimit, ndahet një tekst nga BBC i datës 20 shtator 2024 me titullin “Çdo orë, një përdhunim raportohet në Londër”. Teksti thotë se “çdo orë në Londër, raportohet një përdhunim, më shumë se 8,800 raste përdhunimi u raportuan në Policinë Metropolitane në vitin 2023, që është një mesatare prej 24 raportimesh në ditë”. Policia deklaroi se që nga viti 2022, akuzat për përdhunim janë dyfishuar.
Si pasojë, deklarata në njoftim se “ka një përdhunim çdo orë në Mbretërinë e Bashkuar” nuk është e saktë, sepse teksti i BBC i referohet ekskluzivisht dhe vetëm Londrës dhe për vitin 2023. Fakti që ka një përdhunim të raportuar çdo orë në Londër nuk mund të nënkuptojë në asnjë mënyrë se disa “elita do ta eksportojnë problemin nga vendet e tyre në vende të treta”, as se “ata janë individë të fshirë nga identiteti kulturor dhe kombëtar” ose, siç thuhet në njoftim, “shoqëri elitiste perëndimore me sëmundje mendore”.
Konkretisht, në vitin 2023, 9,648,000 njerëz jetonin në Londër. Sipas Zyrës Shtetërore të Statistikave, në vitin 2023 në Maqedoninë e Veriut jetonin 1,826,247 njerëz. Nga këto shifra, mund të shihet para së gjithash se popullsia e Londrës është 5.2 herë më e madhe se ajo e Maqedonisë së Veriut në vitin specifik të cilit i referohet teksti i Guardian. Vetë pretendimi se elitat politike perëndimore kishin një plan për të eksportuar një problem në vendet e treta duke theksuar se do të ndodhte “këtu” është një teori konspiracioni. Përdhunimi si krim dhe dhuna me bazë gjinore është një fenomen në të gjitha shoqëritë. Në Maqedoninë e Veriut, ky krim mbulohet nga Kodi Penal. Në të gjitha vendet e Bashkimit Evropian, përdhunimi është një krim.
Raportimi i përdhunimit ndodh për shkak të një kombinimi të disa faktorëve ligjorë, socialë dhe institucionalë, por vetë raportimi nuk do të thotë domosdoshmërisht se përdhunimi ndodh më shumë, por se raportimi është më i shpeshtë. Gjithashtu, ndërgjegjësimi më i madh ligjor për atë që përbën përdhunim, fushatat dhe mbulimi mediatik mund të kontribuojnë që viktimat ta njohin veten si viktima më shpesh, duke ditur se si dhe ku të raportojnë. Tema, siç mund të shihet nga vetë teksti i BBC-së, është relativisht e pranishme hapur në diskursin publik.
Deutsche Welle raporton se krahasimi i statistikave të përdhunimit në vende të ndryshme të BE-së nuk funksionon. Teksti i tyre shpjegon se pretendimi se Mbretëria e Bashkuar ka “shkallën më të lartë të përdhunimit në Evropë” bazohet në krahasime të rreme dhe dredhi politike, së bashku me fakte të shtrembëruara.
Eurostat, zyra statistikore e Bashkimit Evropian që përpilon të dhëna në të gjithë Evropën, i tha Deutsche Welle se “përqendrimi vetëm në numrin e rasteve mund të jetë i pamjaftueshëm dhe të çojë në përfundime mashtruese. Shkalla në dukje e lartë e raportimit të përdhunimit në Mbretërinë e Bashkuar është më shumë një pasqyrim i praktikave të raportimit në vend, të kombinuara me përkufizimet ligjore, sesa prevalenca (mbizotërimi me të cilin ndodh), shkruan Deutsche Welle në një analizë.
Analiza shton se ka një numër arsyesh pse statistikat e krimit janë kaq të vështira për t’u krahasuar përtej kufijve. Së pari, ka dallime në mënyrën se si vende të ndryshme e përcaktojnë përdhunimin: disa kanë përkufizime të rrepta ligjore, që kërkojnë prova të sulmit fizik, kërcënimit ose nxitjes. Vende të tjera kanë përkufizime më liberale. Në Mbretërinë e Bashkuar, ligji i vitit 2003, kur bëhet fjalë për sulmin seksual, bazohet në parimin e pëlqimit.
Ka gjithashtu dallime në mënyrën se si raportohet krimi në vende të ndryshme. Për shembull, përdhunimi në grup mund të konsiderohet një krim i vetëm, ose, siç është rasti në Mbretërinë e Bashkuar – si sulme të shumëfishta individuale nga secili autor.
Mbretëria e Bashkuar përdor të ashtuquajturat “statistika hyrëse” ku një rast llogaritet kur paraqitet një raport policor. Disa vende presin derisa të paraqitet raporti, ndërsa të tjerat presin derisa hetimi të përfundojë plotësisht. Së fundmi, ka edhe dallime kulturore, siç janë besimi në sistemin ligjor, ekzistenca e “miteve të përdhunimit”, qëndrimet në lidhje me pëlqimin dhe – siç pretendon Eurostat – niveli i njohurive nga ana e shoqërisë. Të gjithë këta faktorë ndikojnë nëse një viktimë vendos të raportojë një krim në polici.
Për shkak të të gjitha fakteve të mësipërme, ne e vlerësojmë botimin që po shqyrtojmë si të pavërtetë.
Të gjitha komentet dhe vërejtjet në lidhje me këtë dhe artikujt e tjerë të Vërtetmatës-it, kërkesat për korrigjime dhe sqarime, si dhe sugjerimet për verifikimin e deklaratave të politikanëve dhe premtimeve të partive politike, mund t’i dorëzoni përmes këtij formulari